De voormalige bannerij Bronkhorst heeft van oudsher een bijzondere positie gehad ten opzichte van het vroegere richterambt Steenderen. Pas in 1811, toen het stadje Bronkhorst en zijn onmiddellijke omgeving met Steenderen in één commune werd verenigd, kwam een einde aan het bestaan van Bronkhorst als onafhankelijk 'stadstaatje'.
In de Hervormde gemeente van Steenderen en Bronkhorst, bleven de interne verhoudingen onveranderd. Weliswaar bestond er van oudsher één Hervormde gemeente, doch binnen deze was altijd rekening gehouden met de speciale positie van de in Bronkhorst woonachtige lidmaten. Dit kwam organisatorisch tot uiting in de benoeming van ambtsdragers onder wie steeds lidmaten uit het stadje waren.
Duidelijk komt één en ander tot uiting in de diakonale zorg. Voorzover uit de thans aanwezige archivalia kan worden opgemaakt, bestonden er reeds in het laatste kwart van de 17e eeuw twee diakonieën met geheel eigen middelen. Hoewel dit niet duidelijk blijkt uit de archivalia, mag worden aangenomen, dat bij de stichting der fondsen werd vastgesteld voor welke diakonie deze bestemd waren. Beide diakonieën zijn in het bezit van een aantal gronden en huizen.

Ten aanzien van de voor de diakonale zorg bestemde gecollecteerde gelden, werd een verdeling toegepast volgens een vaste verhouding, gebaseerd op het inwonertal van Steenderen (met Baak en de buurtschappen) en Bronkhorst. Tot 1833 ontving de diakonie van Steenderen twee-derde der gecollecteerde gelden en die van Bronkhorst eenderde. Op 29 januari van dat jaar werd door een gecombineerde vergadering van predikant, ouderlingen, oud- ouderlingen, diakenen, de administrateur van het Gasthuisboek van Bronkhorst en een notabel uit die plaats, besloten een andere verdeling toe te passen. Van de gecollecteerde gelden werd voortaan 77, 5% bestemd voor Steenderen en 22, 5% voor Bronkhorst. (zie inv.nr.1)
In 1909 werden deze percentages door de kerkeraad vastgesteld op respectievelijk 85% en 15%. Bovendien werd bepaald dat Bronkhorst geheel afgescheiden zou worden wat de collecte voor de jaarlijkse spekuitdeling betrof. Tegen beide besluiten werd door een vergadering van stemgerechtigde lidmaten te Bronkhorst protest aangetekend bij het classicaal bestuur van Zutphen. Dit college stelde echter de kerkeraad in het gelijk. De verdelingspercentages bedroegen in 1961 respectievelijk 90% en 10%.